ส่วนประกอบหลักของน้ำมันสน ได้แก่ แอลฟา-ไพนีน, เบตา-ไพนีน, ลิโมนีน และบอร์นีออล ซึ่งทำให้มีคุณสมบัติในการฆ่าเชื้อ ขับเสมหะ และต้านการอักเสบ ด้วยเหตุนี้ น้ำมันชนิดนี้จึงนิยมใช้ในการสูดดม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบน ปัญหาไซนัส และอาการไอ นอกจากนี้ เมื่อใช้กับผิวหนัง ยังช่วยควบคุมการหลั่งไขมันและมีฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย
น้ำมันสนมักใช้ร่วมกับน้ำมันหอมระเหยอื่น ๆ เช่น น้ำมันยูคาลิปตัส, ลาเวนเดอร์ และ มะนาว
เนื่องจากมีฤทธิ์แรง น้ำมันสนจึงควรใช้ในอัตราส่วนที่เจือจางอย่างเหมาะสม สามารถเติมลงในเครื่องพ่นไอน้ำ, น้ำมันนวด, อ่างอาบน้ำ และเครื่องสำอางที่มีคุณสมบัติให้ความสดชื่นและทำความสะอาด
